کدام بهتر است: اتصالات فیبر LC در مقابل SC؟ مقایسه فنی کامل

هنگام مقایسه فیبر LC در مقابل SC اتصال دهنده ها، پاسخ کوتاه این است: کانکتورهای LC برای مراکز داده با چگالی بالا و برنامه های شبکه سازمانی بهتر هستند ، در حالی که کانکتورهای SC برای زیرساخت‌های مخابراتی، شبکه‌های مسافت طولانی و تأسیساتی که سهولت پایان دادن به میدان اهمیت دارد ترجیح داده می‌شوند. . کانکتورهای ال سی از الف استفاده می کنند فرول 1.25 میلی متر و مکانیسم قفل ضربه ای؛ کانکتورهای SC از بزرگتر استفاده می کنند فرول 2.5 میلی متری با بدنه قفل کننده فشاری. هیچ‌کدام از اینها برتری جهانی ندارند - انتخاب صحیح به نیازهای چگالی پورت، بودجه، محیط و تجهیزاتی که از قبل وجود دارد بستگی دارد.

اتصالات فیبر LC و SC چیست؟

هر دو LC (کانکتور لوسنت) و SC (اتصال کننده مشترک که اتصال دهنده استاندارد نیز نامیده می شود) انواع کانکتور فیبر نوری استاندارد شده ای هستند که برای پایان دادن و اتصال کابل های فیبر نوری استفاده می شوند. آنها دو فرمت اتصال فیبر به طور گسترده در جهان مستقر هستند - با هم اکثر اتصالات فیبر نصب شده در محیط های سازمانی، مرکز داده و ارتباطات راه دور را تشکیل می دهند.

اتصال فیبر LC چیست؟

را کانکتور فیبر LC در دهه 1990 به عنوان یک جایگزین کوچکتر برای کانکتور SC توسعه یافت که به طور خاص برای رفع نیاز روزافزون به تراکم پورت بالاتر در تجهیزات شبکه طراحی شده بود. ویژگی های تعیین کننده آن عبارتند از:

• قطر فرول: 1.25 میلی متر - دقیقاً نصف اندازه فرول کانکتور SC
• اندازه بدن: تقریباً 6.4 میلی متر عرض × 30 میلی متر طول - تقریباً به اندازه یک اتصال دهنده RJ45
• مکانیسم قفل: یک زبانه پلاستیکی کوچک (شبیه به گیره RJ45) که در جای خود می‌چسبد و برای رها کردن به یک گیره نیاز دارد.
• پیکربندی: موجود به صورت سیمپلکس (تک فیبر) یا دوبلکس (دو فیبر کنار هم در یک محفظه واحد)
• رعایت استانداردها: IEC 61754-20، TIA-604-10 (FOCIS-10)

چون اندازه کانکتور LC نصف یک کانکتور SC است، دو برابر تعداد پورت های LC را می توان در همان فضای پانل بسته بندی کرد . یک پچ پنل استاندارد 1U نگه می دارد 48 پورت LC دوبلکس در مقابل فقط 24 پورت SC دوبلکس - تفاوت چگالی که در مراکز داده بزرگ که فضای رک هزاران دلار در هر واحد در سال هزینه دارد، بسیار قابل توجه است.

اتصال فیبر SC چیست؟

را کانکتور فیبر SC در اواخر دهه 1980 توسط NTT در ژاپن توسعه یافت و به یکی از اولین اتصال دهنده های فیبر تبدیل شد که به استاندارد بین المللی گسترده دست یافت. از دهه 1990 تا دهه 2000 بر استقرار فیبر جهانی تسلط داشت. ویژگی های کلیدی آن عبارتند از:

• قطر فرول: 2.5 میلی متر - بزرگترین در بین انواع اتصالات تک فیبر رایج
• اندازه بدن: تقریباً 8.8 میلی متر عرض × 45 میلی متر طول
• مکانیسم قفل: یک بدنه قفل کننده فشار کش قوی که محکم در جای خود کلیک می کند و با کشیدن مستقیم به عقب آزاد می شود - بدون نیاز به مهارت انگشتی
• پیکربندی: موجود به صورت سیمپلکس یا دوبلکس. کانکتورهای SC دوبلکس از یک گیره پلاستیکی برای نگه داشتن دو کانکتور سیمپلکس در کنار هم استفاده می کنند
• رعایت استانداردها: IEC 61754-4، TIA-604-3 (FOCIS-3)

را SC connector's larger ferrule size makes it تلورانس های هم ترازی در حین خاتمه میدان، اندکی بهتر است و gives technicians a larger, easier-to-handle connector body — a practical advantage in harsh environments, outdoor installations, and situations where technicians may be working with gloves or in confined spaces.

LC در مقابل SC Fiber: مشخصات سر به سر

جدول 1: مشخصات فنی جانبی اتصالات فیبر LC در مقابل SC. هر دو نوع کانکتور از عملکرد نوری معادل پشتیبانی می کنند. تفاوت در درجه اول فیزیکی و مکانیکی است.

عملکرد نوری: آیا کانکتورهای LC و SC در کیفیت سیگنال متفاوت هستند؟

از نظر عملکرد نوری، کانکتورهای LC و SC اساساً معادل هستند زمانی که هر دو به درستی تولید و پایان یافته باشند. کیفیت سیگنال نوری بر اساس نوع پرداخت و دقت تراز فرول تعیین می شود، نه اندازه بدنه اتصال. هر دو نوع کانکتور در سه درجه اصلی پولیش موجود هستند:

• کامپیوتر (تماس فیزیکی): را fiber end face is polished to a slight convex curve so the fiber cores make physical contact, eliminating the air gap that causes back-reflections. Return loss ≥ 26 dB. Used for standard multimode and singlemode applications.
• UPC (تماس فوق العاده فیزیکی): پولیش ریزتر که سطح تماس دقیق تری ایجاد می کند. افت برگشتی ≥ 50 دسی بل. رایج ترین پولیش فیبر تک حالته در شبکه های داده و مخابراتی. کانکتورها با یک بوت/محله آبی ظاهر می شوند.
• APC (تماس فیزیکی زاویه دار): را fiber end face is polished at an زاویه 8 درجه ، انعکاس های عقب را به جای بازگشت به سمت منبع، از هسته فیبر دور می کند. افت برگشتی ≥ 60 دسی بل. برای سیستم‌های آنالوگ RF، CATV و DWDM که بازتاب‌های برگشتی باعث تخریب سیگنال می‌شوند ضروری است. کانکتورهای APC همیشه سبز هستند. کانکتورهای APC و UPC هرگز نباید با هم جفت شوند - وجه‌های انتهایی زاویه‌دار و صاف نمی‌توانند به درستی با هم تماس پیدا کنند، که باعث از دست دادن ≥ dB درج و آسیب احتمالی اتصال می‌شود.

را theoretical insertion loss specification (≤ 0.3 dB) is identical for both LC and SC connectors in standard grades. In practice, high-quality factory-terminated LC and SC patch cables typically measure از دست دادن درج 0.1-0.2 دسی بل - در بودجه تلفات هر برنامه فیبر استاندارد.

فیبر LC در مقابل SC: کدام کجا استفاده می شود؟

را choice between اتصالات فیبر LC و SC در استقرار در دنیای واقعی عمدتاً توسط زمینه برنامه، زیرساخت های موجود و مشخصات تجهیزات هدایت می شود.

جایی که کانکتورهای LC غالب هستند

کانکتورهای LC انتخاب قاطع در مراکز داده مدرن و شبکه های سازمانی هستند ، به یک دلیل تعیین کننده: چگالی. SFP (Small Form-factor Pluggable) و فرستنده گیرنده SFP - رابط نوری استاندارد برای 1G، 10G، 25G و 40G تجهیزات شبکه - از کانکتورهای دوبلکس LC به عنوان رابط فیزیکی استفاده کنید. از آنجایی که تقریباً تمام سوئیچ‌ها، روترها و سرورهای شبکه مدرن از فرستنده گیرنده SFP/SFP استفاده می‌کنند، LC به استاندارد واقعی برای موارد زیر تبدیل شده است:

• مرکز داده به هم متصل می شود (سوئیچ از رک به ستون فقرات، سوئیچ سرور به برگ)
• ستون فقرات فیبر LAN سازمانی بین کمدهای شبکه
• شبکه های فضای ذخیره سازی (SAN) - اتصالات کانال فیبر به طور جهانی از LC استفاده می کنند
• پچ پنل با چگالی بالا که در آن 48 پورت در هر 1U مورد نیاز است
• کابل های شکست MPO/MTP - کابل‌های 12 فیبر MPO معمولاً برای کاربردهای نوری موازی به جفت‌های دوبلکس 6× LC می‌شکنند.

جایی که کانکتورهای SC رایج هستند

کانکتورهای SC استاندارد در مخابرات خارج از کارخانه، استقرار FTTH/FTTP و زیرساخت های قدیمی باقی می مانند. که در آن استحکام و سهولت خاتمه میدان از مزایای قابل توجهی است:

• فیبر به خانه (FTTH/FTTP): PON (شبکه نوری منفعل) ONT ها (ترمینال های شبکه نوری) که توسط اپراتورهای مخابراتی مستقر می شوند تقریباً به طور جهانی از اتصال دهنده های SC/APC استفاده می کنند. کانکتور سبز رنگ SC-APC روی قطره فیبر خانگی یکی از قابل تشخیص ترین کانکتورهای فیبر در تاسیسات مصرف کننده در سراسر جهان است.
• دفتر مرکزی مخابرات و کارخانه بیرونی: SC در بسیاری از محیط های حامل به دلیل پایه نصب شده عظیم و به دلیل اینکه چگالی پورت در سطح فیبر توزیع بسیار مهم است، غالب باقی می ماند.
• CATV و تجهیزات هدست تلویزیون کابلی: کانکتورهای SC/APC برای اتصالات نوری آنالوگ RF و DOCSIS مشخص شده‌اند زیرا تلفات برگشتی APC (≥ 60 dB) برای جلوگیری از کاهش کیفیت سیگنال در سیستم‌های آنالوگ ضروری است.
• الیاف محیط صنعتی و خشن: را SC connector's larger, more robust body and push-pull mechanism is preferred for industrial automation, outdoor enclosures, and environments where gloves are worn during connection — applications where the LC's small latch tab may be difficult to operate reliably.
• زیرساخت فیبر سازمانی قدیمی: ساختمان های کابل کشی شده در دهه های 1990 و 2000 معمولاً مبتنی بر SC هستند. بسیاری از سازمان ها زیرساخت SC را به دلایل تداوم و بودجه نگهداری می کنند.

LC در مقابل SC Fiber: راهنمای استقرار برنامه

جدول 2: نوع اتصال فیبر LC در مقابل SC توصیه شده بر اساس کاربرد، از جمله نوع پولیش، حالت فیبر و دلیل تصمیم اولیه.

LC در مقابل SC با فیبر تک حالته و چند حالته

هر دو کانکتورهای LC و SC کاملاً با تمام انواع فیبر استاندارد سازگار هستند - هر دو با فیبر تک حالته و چند حالته کار می کنند. نوع اتصال و نوع فیبر انتخاب های مستقلی هستند، اگرچه برنامه های خاص تمایل دارند آنها را به روش های قابل پیش بینی جفت کنند.

• فیبر چند حالته (OM1، OM2، OM3، OM4، OM5): برای پیوندهای مسافت کوتاه تا 550 متر (OM3/OM4 در 10G) استفاده می شود. بدنه های رابط معمولاً بژ/عاج (OM1/OM2) یا آبی (OM3/OM4) هستند. هر دو LC و SC با چند حالت استفاده می شوند، اگرچه LC به دلیل سازگاری با SFP در استقرار مرکز داده مدرن OM3/OM4 غالب است.
• فیبر تک حالته (OS1، OS2): برای مسافت های طولانی تر استفاده می شود - بسته به نوع فرستنده گیرنده تا 10 کیلومتر (OS1) یا 40 کیلومتر (OS2). کانکتورهای LC تک حالت دارای یک بوت آبی برای پولیش UPC و سبز برای APC هستند. کانکتورهای SC تک حالته از قرارداد رنگی مشابهی پیروی می کنند. SC/APC (سبز) برای استقرار تک حالته FTTH و CATV غالب است.

یک نکته کاربردی مهم: شما نمی توانید فیبر تک حالته و چند حالته را به هم متصل کنید صرف نظر از اینکه کانکتورها مطابقت دارند یا خیر - تفاوت قطر هسته (9 میکرومتر تک حالته در مقابل 50 یا 62.5 میکرومتر چند حالته) منجر به از دست دادن سیگنال فاجعه بار می شود. همیشه سازگاری نوع فیبر را جدا از سازگاری کانکتور تأیید کنید.

نحوه اتصال LC به SC: آداپتورها، هیبریدها و کابل های تبدیل

در محیط های مختلط که هر دو فیبر LC و SC وجود دارند - مانند زمانی که یک سوئیچ جدید مبتنی بر LC باید به زیرساخت وصله شده با SC قدیمی متصل شود - اتصال از طریق سه روش اصلی انجام می شود:

• پچ کابل های هیبریدی LC به SC: یک کابل فیبر تک با یک کانکتور LC در یک طرف و یک کانکتور SC در طرف دیگر. این تمیزترین راه حل است - بدون اجزای اضافی، بدون نقاط اتصال اضافی که می تواند باعث از بین رفتن شود. کابل های پچ هیبریدی در تمام طول های استاندارد و هر دو نوع تک حالته و چند حالته موجود هستند. هر کابل هیبریدی حداکثر اضافه می کند افت درج 0.3 دسی بل (همانند هر کابل پچ استاندارد) - بدون جریمه اضافی برای استفاده از انتهای هیبریدی.
• آداپتورهای هیبریدی LC-SC (کوپلر): یک آداپتور بشکه ای که یک دوشاخه LC را در یک طرف و یک دوشاخه SC را در طرف دیگر می پذیرد و اجازه می دهد دو کابل پچ جداگانه به هم متصل شوند. اینها در پچ پانل ها و محفظه های فیبر زمانی استفاده می شوند که کابل های موجود باید گسترش یابد. از دست دادن معمولی درج: 0.3-0.5 دسی بل در هر آداپتور .
• پچ پنل هیبریدی: پانل‌هایی با پورت‌های LC در جلو و پورت‌های SC در عقب (یا بالعکس)، که به خود پانل اجازه می‌دهند تا به عنوان نقطه تبدیل بین دو منطقه کابل‌کشی با استانداردهای کانکتور متفاوت عمل کند. این راه حل ترجیحی برای تبدیل زیرساخت در مقیاس بزرگ است.

مقایسه هزینه LC و SC فیبر

را cost difference between فیبر LC و SC اجزا در سطح کانکتور منفرد متوسط ​​هستند اما می توانند به طور قابل توجهی در استقرار در مقیاس بزرگ جمع شوند.

جدول 3: محدوده قیمت معمولی در بازار برای اجزای اتصال فیبر LC و SC. قیمت ها بر اساس فروشنده، حجم و سطح کیفیت متفاوت است. ارقام منعکس کننده اجزای استاندارد درجه تجاری هستند.

را real cost differential between LC and SC fiber is not at the component level but at the سطح زیرساخت . در مرکز داده ای که فضای رک هزینه دارد 300 تا 800 دلار در هر واحد رک در سال ، توانایی قرار دادن 48 پورت LC در 1U در مقابل 24 پورت SC در 1U مستقیماً به واحدهای رک حذف شده ترجمه می شود که می تواند باعث صرفه جویی شود. هزاران دلار در سال در یک استقرار متراکم

سوالات متداول: LC در مقابل SC Fiber

خلاصه: نحوه انتخاب بین LC و SC Fiber

از این چارچوب تصمیم برای انتخاب کانکتور مناسب برای سناریوی خاص خود استفاده کنید:

• LC را انتخاب کنید اگر: شما در حال اتصال به فرستنده‌های SFP/SFP هستید، یک مرکز داده یا شبکه محلی سازمانی می‌سازید، فضای ذخیره‌سازی کانال فیبر را به کار می‌گیرید، یا به حداکثر تراکم پورت در پچ پنل‌ها نیاز دارید. LC استاندارد مدرن برای تجهیزات شبکه فعال است.
• SC را انتخاب کنید اگر: زیرساخت‌های FTTH/FTTP را مستقر یا توسعه می‌دهید، با سیستم‌های CATV یا RF آنالوگ (SC/APC) کار می‌کنید، در محیط‌های سخت که کانکتور بزرگ‌تر و قوی‌تر ترجیح داده می‌شود کار می‌کنید، یا زیرساخت‌های مبتنی بر SC موجود را حفظ می‌کنید.
• SC/APC (سبز) را به طور خاص انتخاب کنید اگر: برنامه شما شامل PON، GPON، CATV، DWDM، یا هر سیستمی است که در آن حساسیت بازتاب برگشتی حیاتی است. در این برنامه ها UPC را جایگزین APC نکنید.
• در موارد زیر از کابل ها یا آداپتورهای هیبریدی LC-SC استفاده کنید: شما باید زیرساخت SC موجود را با تجهیزات جدید مبتنی بر LC پل کنید - این یک راه حل تمیز و کم ضرر و بدون جریمه عملکرد است.

هر دو اتصالات فیبر LC و SC در صورت نصب صحیح، عملکرد نوری معادل را ارائه می دهد. انتخاب بین آنها یک تصمیم زیرساخت و برنامه است، نه یک تصمیم کیفیت نوری. تطبیق کانکتور با رابط تجهیزات و محیط عملیاتی - به جای تعقیب تفاوت های مشخصات حاشیه ای - همیشه رویکرد صحیحی است.